شعر !

باز باران با ترانه / با فریبا و سمانه / می روند خرم به خانه / عشوه های دخترانه / این دل من عاشقانه باز می گیرد بهانه / وای از دست زمانه

یادم آید روز دیرین / گردش یک روز ننگین/ رفته بودیم خواستگاری /

 کودکی 30 ساله بودم / شاد و خرم / با دلی خوش، شاخه ای از گل های رنگین / آه از دست تو شیرین / می خریدم من یه ماشین/ آه از دست ترانه / می خریدم من یه خانه / آه از دست سمانه /  وای از دست زمانه !

۳۱ امین شماره ی نشریه ستون آزاد منتشر شد برای دانلود نشریه و توضیحات بیشتر به ادامه مطلب رجوع کنید.

 سلام من هم پیشنهاد دارم(باز هم با اجازه شما)
به همکلاسیتون بگید ساعت 9 میایید دانشگاه تا درسی رو که نبوده بهش یاد بدید ساعت 10 از خواب بلند بشید.
به سرتون بزنه درحالیکه فقط چند واحد پایان نامه مونده تا درستون تموم بشه قید دانشگاه رو بزنید.
نمیدونم چرا اطرافیان می خوان منو بستری کنند؟!

علی قندونی !

توضیح نویسنده : این ماجرا هیچ شباهتی با ماجرا های دیگر ندارد و هر گونه تشابه اسمی کاملا شانسی بوده و هرگز در حقیقت رخ نداده است، اما کاملا بر اساس واقعبت نوشته شده است.

صحنه اول :

علی در حالی که خودکارش را درون دهانش کرده است و به مگس ها آموزش پرواز می دهد، مشغول افکار طنز آلود خویش است.

طنز های علی خیلی تلخ است، به همین دلیل موقع نوشتن قند می خورد تا کمی شیرین بنویسد، همین امر باعث می شود تا مردم وی را علی قندونی بنامند.

صحنه دوم :

 علی در حالی که قند ها را با لبش نگاه داشته است، می گوید :

این روزا دیه هه ما مجوز چاپ کتاب طنز نیی دن، اگر هم هدن اینقدر دیر می دن که طنز هامون لو می ره !

صحنه سوم :

 یکی از خوانندگان روزنامه به نام غلام خروس از طنز های علی خوشش آمده است و با یک عدد خنجر از علی می خواهد تا به او هم طنز یاد بدهد، و نام دختر محله شان را در طنز ها بیاورد.  

صحنه چهارم :

 علی در حال مذاکره با بهمن مهران سردبیر یک نشریه دانشجویی است.

علی : من طنز هامو به ایمیل شما می فرستم .

بهمن مهران : ما وضع مالی مون خوب نیست، اما شما رو خوب می سازیم.

بهمن مقداری چیز بد به علی می دهد، و علی شارژ می شود.

صحنه پنجم :

علی در حالی که دستش را درون قندون کرده است، طنز می نویسد و خوابش می آید. قند از لبان علی به زمین می افتد. یک دفعه یه سری اراذل اوباش از دوستان غلام خروس می ریزن سر علی و قندونش رو می شکنن !  

علی : با قنــــــــــــــــــــــدون چی کاری داری ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نمای ششم :

وضع علی خراب است، او در به در به دنبال یک خودکار است تا طنز هایش را بنویسد.

علی خودکار ها و کتاب هایش را فروخته است تا با آن ها از بهمن مهران دارو (!!!)بخرد.

نمای هفتم :

علی کنار کنار یک پیک نیک دو زانو نشسته است و با تزریق یک موشک 30 سی سی  به فضا سفر می کند. موجودات فضایی علی را می دزدند، و پدر علی هم برای نجات او نمی آید.

سر انجام علی در یک روز سرد و بارانی در حالی که پهلو هایش درد می کند، به درک واصل می شود.

نمای پایانی : بهمن مهران را نشان می دهد که لبخندی ملیح بر لب دارد.  

سعید زاهدی

خبر مهم :

شخصی که خود را جای غلام حسین الهام جا زده بود پس از دستگیری در دفاعیات خود به قاضی گفت :

چه دفاعی از خودم بکنم جناب قاضی من خودم وزیر دادگستری هستم، من شریف بزرگ شدم، من (صنعتی) شریف درس خواندم. نه کسی به من زن می داد، نه ماشین، نه خانه و نه هیچ چیز دیگر !

همه سهم بنده از زندگی کار کردن در آشپزخانه و شستن ظرف بود برای حاج خانوم !

من نمی خواستم به دولت بروم، من نمی خواستم وزارت کنم، من نمی تونستم رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز باشم، من نمی خواستم عضو هیات علمی باشم، من مقاومت کردم تا حد توانم، اما توانم کم بود، بنده ضعیف بودم وگرنه باز هم کار می کردم.

و من همیشه کار می کردم، و من شروع کردم به بازی کردن، و من شروع کردم به سرگرم شدن.

و بعضی وقت ها یادم رفت که کجام و همه اینها که  می گویند کار من نیست، حق من نیست و من اشتباهی ام. من از اولشم اشتباهی بودم.

بله من یادم رفت که اینها مال من نیست و من اشتباهی ام. تقصیر من بود، اما تقصیر دیگران هم بود. اما خدایا تو شاهدی که من هیچ حقوقی را برای خودم بر نداشتم، (همه را به همسرم دادم.) من هیچ چیز را توی جیبم نگذاشتم، (توی کیفم گذاشتم ) من از سهم کسی نزدم من فقط اشتباهی بودم.

خدایا تو شاهدی که من چیزی را خراب نکردم...

چه دفاعی از خودم بکنم ؟!

سعید زاهدی

اینم نظر سولاریس عزیز که اینجوری احساسات شاعرانه اش گل کرده است :

ده عدد خودکار برای ترم جدید
دو بسته کاغذ کلاسور
تمرین باید بدیم
کوئيز جدا
یک درس حذف می کنیم *
بقیه ده#
کتابخانه نم کشیده
و دیگر هیچ...

نويسنده: سعید زاهدی

توجه : مطالب زیر از تاریخ انقضایشان گذشته اند. و بنده فقط جهت ثبت نوشته ها آن را در وبلاگ گذاشتم بنابر این مصرف نکنید.

توصیه هایی سادیسمی :

 1 – شب سال نو ماهی قرمز های درون تنگ آب را به سیخ بکشید و با پلو میل کنید.

2 – از رفتگر محله عیدی بگیرید.

3 – یک دست کت و شلوار نانو گراد بخرید و با آن در کنار مرغابی ها شنا کنید.

4 – جزوه هم کلاسیتان را جهت استفاده در چهارشنبه سوری قرض بگیرید.

5 – تعدادی نارنجک دستی درست کنید و برای شوخی به سمت کمیته انضباطی پرتاب کنید.

6 – در شب چهارشنبه سوری از مشغول کردن شماره آتش نشانی غاقل نشوید.

7- اگر شکست عشقی خورده اید و قصد خود کشی دارید، درون اتاق گرم نارنجک دستی بسازید، تا مایه ی عبرت خوانندگان ستون آزاد هم شوید.

8 – جنگل های گلستان فضای مناسبی برای آتش بازیست.

9- شب سال نو موهایتان را بفروشید و برای نامزدتان یک بند ساعت بخرید.

=====================================================

این روز های آخر سالی بد جور دلم می گیرد، دوست دارم به خاطرت همچو آبشار نیاگار اشک بریزم. تو این دنیا هر کی دنبال یه چیزیه خب منم دنبال تو ام. دوست دارم دوباره ببینمت. من فقط تو رو می خوام. درست 8 ماه می شه که هیچ خبری ازت ندارم. بگو چرا پیشم نموندی ؟ گفتی خدا خواسته بری ! قبلنا یادته می اومدی می رفتیم خونه مادر بزرگه ! یادته قول دادی دوباره برگردی ؟ پس کی ؟ چرا نمیای

می دونی دیگه طاقت دوریتو ندارم. قول بده وقتی دانشگاه ها تعطیل شد بیای ! بهار باور کن خیلی دوستت دارم. بهار من دیگه نمی تونم طاقت بیارم. از این همه دوری خسته شدم. تابستون شد، زمستون شد، پاییز اومد تو چرا نیومدی هنوز؟

بهار بیا همه جا رو شور و نشاط ببخش، از این به بعد سعی کن سالی دوبار بیای، اینجوری بهتره ! اصلا چرا همیشه بعد از زمستون میای ؟ چرا بعد از پاییز نمیای ؟ بهار ما رو از لطف و نعمت تعطیلی های عیدت بی بهره نذار !

قربانت درخت دانشجو !